بنام اهورای پاک که کوروش ها را آفرید:
(( ای آریایی در انتظار کدامین سوار سفید پوشی که تو را به سرزمین آرزوهایت برساند نشسته ای!؟
به سرزمین کوروش ایمان بیاور اینجا بهشت ماست. ))
با درود و سپاس فراوان از یاران و ایران اندیشانی که همراهیمان را پذیرفتند و با ما با هم بودن را فریاد زدند . درود به سرزمین نور و شوق و مهر ، خاک اهورایی ((پاسارگاد)).
ای کوروش آسوده باش که ما فرزندانت در یادمان تو را سپاس می داریم.
اکنون فرزندان تو از جای جای ایران هم پیمان شده اند تا با هم پاسدار ذره ذره فرهنگ خود باشند و ((راه شاهی )) و دشت (( سیوند )) و (( پاسارگاد )) نگین نیا خاک اهوراییمان پذیرای گامهای آنان شود.
آری پارسیان به خود میبالند که فرزندان میهن به پشتیبانی هویت و تاریخ خویش به پا خاسته اند و چه بسیارند آرشانی که در البرز کوه تیر جان در کمان نهند و کاوه هایی که دادخواه مام میهن باشند.
(( ….. دل در کنج سینه اهورایی ایران به سختی می تپد و آتش فروزان فرهنگی کهن رو به خاموشی گرویده ، چه تلخ است وارث درد بی کسی بودن ، آن هم برای عمری به ژرفای تاریخ. سد سیوند ، تنگه بلاغی را می بلعد و دشت پاسارگاد را سیراب میکند….. ))
((… سد سیوند دل اندیشه را میسوزاند ، سد سیوند فرزندان کوروش را به نبرد فرا میخواند ، نبردی در فاصله بودن و نبودن و مایی که هنوز دنبال من گمشده خویش میگردیم ، باید …))
((… فرزند کوروش دل در گرو مام میهن دارد . فرزند کوروش کوله باری از فرهنگ و عشق ، شور و مهر ، دلاوری و بی باکی ، کوله باری از تاریخ و هویت دارد و فرزند کوروش هیچگاه آرام نمینشیند ….))
((… نابودی آثار باستانی بازگشتی ندارد و به فراموشی سپردن مردانی چون کوروش و تاریخ پر فراز و نشیب ملت ، بی احترامی به خود و سرزمین و فرهنگ و تمدن ماست.
کوروش کبیری که تا قبل از او جهان پادشاهی بزرگ و رئوف با مغلوبین ندیده بود ، کسی که قلمرو او از کوههای قفقاز و سیحون تا سند و عمان و عربستان ، تا تنگه داردانل می رسید ، آیا نمیتواند از این مملکت عظیم مانند بقیه اموات سهمی به اندازه یک آرامگاه داشته باشد؟؟؟
آیا همان طور که کوروش برای راهیابی به بابل مسیر فرات را تغییر داد تا به هدف رسید ، ما در عصر علم و تکنولوژی قادر به برنامه ریزی صحیح جهت پاسداری از فرهنگ و تاریخ خود نمی باشیم؟؟؟؟
(( فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی به خاک سپارند تا اجزا بدنم ذرات خاک ((ایران)) را تشکیل دهند.)) کوروش بزرگ
امروز در جامعه ما اندوهی بزرگ به وجود آمده که چرا و برای چه می خواهیم با احداث یک سد ، تمدن و تاریخ گذشته خود را از بین ببریم . ما خوب میدانیم که با این کار مقبره یکی از بزرگترین و شایسته ترین پادشاهان خود را از دست می دهیم. به راستی آیا چنین سدی که با احداث آن یک بنای با ارزش تاریخی تخریب شود ارزش ساختن دارد؟؟؟؟؟؟
((... او بود که نام ایران را به جهان آموخت و گفت این است ایران و ایرانی.حال چه شده است که ایرانی با دست خود مرکز قدرت ایران را به فنا میکشد؟ و این قدرت جاوید را از داشتن سنگ قبری محروم می سازد؟ پس چطور انسانهای پس از ما می خواهند نظاره گر تاریخ چند هزار ساله ایران کهن باشند؟دست بردارید و بگذارید این قدرت جاوید همچنان با نام خود جهان و جهانیان را به لرزه درآورد و نگذارید دیواری حقیر در برابر صلابت آن روح بزرگ خودنمایی کند و خانه با شکوه تنش را به تلی خاک مبدل سازد...))
((... آیا چنین است که اگر ریشه درختی را قطع کنیم باز سر جای خود محکم و استوار بماند؟ و آیا اینگونه است که کودکی را از مادرش جدا کنیم در حالی که نیاز به محبت و نوازش مادرش دارد؟
آیا برای ساختن آینده باید گذشته با شکوه و فر خود را از بین ببریم؟.... اگر قرار است طرح نو برپا شود ، چرا قطع تاریخ کهن خود را انجام دهیم؟؟ میتوان با برنامه ریزی دقیق کاری را شروع نماییم که آیندگان ، ما را مورد سرزنش قرار ندهند . به امید آن روز که با حفظ ارزشهای کهن خود طرح های جدیدی را برای آیندگان بر پا نماییم...))
و در آخر اینکه :
( ایدون من و روان آفرینش هر دو با احترام و دستهای برافراشته اهورامزدا را ستایش کرده و از او خواسته ایم که هرگز به نیکوکاران و پارسیان و رهبر آنها گزندی نرسد و از حمله دشمنان و بدکاران در امان باشند.)
اهنود گات هات 29 بند 5 گاتها اشو زرتشت
***...بزرگ مرد آزاد منش و اولین واعظ منشور آزادی ملل ، کوروش بزرگ ، فروهر و آرامگاه او تا ابد جاویدان باد! ***
پاینده باد ایران

